അന്നയുടെ തിരുഹൃദയ ചിന്തകൾ

ജൂൺ മാസത്തിലെ ആദ്യദിവസം. അന്ന തന്റെ അമ്മൂമയുടെ കൂടെ ഇടവക പള്ളിയിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ നടന്നു.

മുറ്റത്തുള്ള തിരുഹൃദയത്തിൻ്റെ ചിത്രത്തിൻ്റെ അരികിൽ കൂടി പോയപ്പോളാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ യേശുവിലുടക്കിയത്. ആ ചിത്രം തന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നതായി അന്നക്ക് തോന്നി. പലപ്പോഴും അമ്മൂമയുടെ കൂടെ ദേവാലയത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഈ രൂപം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. വീട്ടിലെ പ്രാർത്ഥനാ മുറിയിൽ ഈ ചിത്രമുണ്ടെങ്കിൽ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

ഹൃദയം തുറന്ന നിലയിൽ കാണിക്കുന്ന യേശുവിൻ്റെ ചിത്രം പ്രകാശിച്ചു: മുള്ളുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, തീപിടിച്ച ഒരു ഹൃദയം — അല്പം ഭയാനകവും അതേ സമയം സ്നേഹപൂർണവുമായ ദൃശ്യം.

“അമ്മൂമെ,” , ആ ചിത്രത്തെ നോക്കിക്കൊണ്ടു അന്ന ചോദിച്ചു.“എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു തന്റെ ഹൃദയം അങ്ങനെ തുറന്ന് കാണിക്കുന്നത്?” നമ്മുടെ ഹൃദയമെല്ലാം ഉള്ളിലല്ലേ ? ഇതെന്തുകൊണ്ടാണ് ഈശോ മാത്രം ഹൃദയം വെളിയിൽ കാണിക്കുന്നത്. ഈശോയുടെ ഹൃദയം ജന്മനാ ശരീരത്തിനു വെളിയിലാണോ?

അമ്മൂമ്മ സ്നേഹപൂർവം ചിരിച്ചു, പതുക്കെ അവളെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇത് യേശുവിൻ്റെ തിരുഹൃദയമാണ് ഹൃദയമാണ്, അന്നേ. ജൂൺമാസം — യേശു നമ്മെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നത് ഓർക്കേണ്ട മാസമാണ്. അവൻ്റെ ഹൃദയം എപ്പോഴും എല്ലാവർക്കുമായി തുറന്നിരിക്കുന്നു.”

അന്ന സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. യേശുവിൻ്റെ ചുണ്ടിനരികിൽ ഒരു ചെറിയ കണ്ണുനീർ. “എന്താണ് യേശു ദുഃഖിതനാകുന്നത്?” അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“ പലപ്പോഴും ആളുകൾ അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ മറക്കാറുണ്ട്,” അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ, ഒരു ചെറിയ സ്നേഹപ്രവൃത്തിയെങ്കിലും — ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയിൽ നിന്നും പോലും — അവൻ്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും സന്തോഷത്താൽ നിറയും.”

അ രാത്രിയിൽ തിരുഹൃദയത്തെ എങ്ങിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാം എന്നായിരുന്ന അന്നയുടെ ചിന്തകൾ. അവൾക്ക് യേശുവിനായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നാഗ്രഹം തോന്നി. അവൾ അവളുടെ ചുവപ്പ് കാർഡ്ബോർഡ് പേപ്പർ എടുത്ത് വെട്ടിയെടുത്ത വലിയൊരു ഹൃദയാകൃതിയിൽ, ഏറ്റവും മനോഹരമായി എഴുതി:

“പ്രിയ യേശു, ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ മുഴുവൻ ഹൃദയത്തോടെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ പുഞ്ചിരിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്റെ സുഹൃത്ത്, അന്ന.”

അവൾ ആ ഹൃദയത്തിന്റെ ചിത്രക്കുറിപ്പ് അവളുടെ പ്രാർത്ഥനാമേശയിലുണ്ടായിരുന്ന യേശുവിൻ്റെ ചിത്രത്തിന് സമീപം വെച്ചു. ജൂൺമാസം മുഴുവൻ, ഓരോ ദിവസവും അതിലേയ്ക്ക് അന്ന് അന്ന ചേർത്തു: ഒരു ചെറിയ ചിത്രരചന, ഒരു ചെറിയ പ്രാർത്ഥന, അല്ലെങ്കിൽ തോട്ടത്തിൽ നിന്നു കാറ്റിൽ വീണ ഒരു പൂവ്.

ഒരു ദിവസം, അവൾക്ക് മനസ്സില്ലാതിരുന്നാലും അവളുടെ സഹോദരൻ്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ശുചിയാക്കി.

“ഇത് നിനക്കാണ്, യേശു,” അവൾ നിശബ്ദമായി പറഞ്ഞു. മറ്റൊരു ദിവസം, അവൾക്കുണ്ടാക്കി കൊടുത്ത ലഘുഭക്ഷണം സ്കൂളിൽ ഭക്ഷണമില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടുകാരിക്ക് കൊടുത്തു. “ഇത് നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിന് വേണ്ടി,” അവൾ ഈശോയോടു പറഞ്ഞു.

ജൂൺമാസം അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും, ആ ചെറിയ മേശ നിറഞ്ഞിരുന്നു: പ്രാർത്ഥനകൾ, സ്നേഹപ്രവൃത്തികൾ, ചിത്രങ്ങൾ, പൂക്കൾ — എല്ലാം യേശുവിൻ്റെ തിരുഹൃദയത്തിന് അന്ന നൽകിയ സ്നേഹ സമ്മാനങ്ങൾ !

ജൂൺമാസത്തിലെ അവസാന വെള്ളിയാഴ്ച, തിരുഹൃദയത്തിൻ്റെ തിരുനാൾദിനം, അന്ന പള്ളിയിൽ വീണ്ടും ആ ചിത്രത്തെ നോക്കി. ഈ തവണ, അവൾ കണ്ടത് — പുഞ്ചിരിക്കുന്ന യേശു!

“അമ്മമ്മെ, ഇതു കണ്ടോ?” അവൾ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. “യേശു വലിയസന്തോഷത്തിലാണ്!”

അമ്മൂമ്മ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു ചിരിച്ചു: “അതെ അന്നേ, നീ അവനു നിന്റെ ഹൃദയം തന്നെ കൊടുത്തു — അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം.”

ജൂൺ മാസത്തിലെ കുഞ്ഞു ചിന്തകൾ: നിങ്ങൾക്ക് ഈ മാസം യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന മാർഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെ?

നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് യേശുവിന് വേണ്ടി ഒരു “ഹൃദയ സമ്മാനം” നൽകാമോ — ഒരു സ്നേഹപൂർണവാക്ക്, ഒരു പ്രാർത്ഥന, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ ത്യാഗം?